Thies

Agenda

Publicaties

Werk in
wording

De Pers

Audiovisueel

Links

E-mail

©

Markt Hij had een ernstig lichaam en een taaie blik, hij bleef onafgebroken staren wanneer anderen   zich afwendden of hem niet zagen staan. De vrouw op de markt die rond hem speurde alsof hij niet bestond, zij was niet blind. Haar vingers trokken de huid van een perzik, het sap sijpelde langs haar polsen. Haar onderlip stak iets naar voren, als van een beteuterd kind. Een balk schemerde in een plas water. Vliegjes zwermden boven de kersen, een tros druiven wierp een wolk stof op. Zij moest hem zien, hij zou binnendringen in haar gezicht. De laatste lezer Voorbijgangers turen schaamteloos in de kijkdozen van woningen, etalages vol huiskamers. Monsteren de binnenkant: een gezin zit samengepakt voor een flatscreen, koude parodie op een open haard. Het blauwe licht van een zonnebank op een bovenverdieping. De kale ravage van een studentenpand, gedateerde affiches roepen op tot actie. Gekooide parkieten, aquaria, reproducties van kostbare schilderijen, een piano, vazen, planten. Aan een tafel bij het raam zit een man over zijn boek gebogen, alsof hij de laatste lezer uitbeeldt. Hij slaat een bladzijde om voor de denkbare toeschouwer. Op de vensterbank van het hoekhuis een kind, zijn handen vormen kokers voor zijn ogen. Vel over vel kortstondig de kinderen die spelevaren op de vijver schoorvoetend gaat het volk voorbij een monitor toont iets afwijkends iemand zucht – kucht twee vrouwen twijfelen over de aankoop van een bundel 'steek je hand onder een bladzijde en je schrikt je ziet de poriën in je huid zó dun is het papier' De dag voltrekt zich Morgen is het juni. De dag voltrekt zich dom en onverbiddelijk. Het grommen van de bussen, het slingeren van een tram, die met schrille slijpende klanken tot stilstand komt, het driftige ongeduld bij oponthoud, claxons, gekanker, verhitte blikken, vuisten, het verkeer gutst, tot het wordt gestelpt door een opgebroken straat, een klimmende brug, de peristaltiek van de grote stad. De dag voltrekt zich dom en onverbiddelijk. In de avond troepen onweerswolken samen boven de rand van de stad. De lucht ontlaadt zich met het geluid van knappend ijs.